Op zoek naar mijn ware ik

 

Mijn engelen ervaring

Laatst had ik iemand aan de lijn van wie de tante al tientallen jaren lang een stem hoorde. Of ik die mevrouw zou kunnen helpen. Ik had natuurlijk geen idee, maar ik kan altijd naar mensen luisteren en dan zien wat ik kan doen. Een paar dagen geleden was het zo ver en kwam ze langs.

Ik had de afspraak in mijn agenda gezet als: tante hoort stemmen. Normaal zet ik alleen een naam en telefoonnummer in mijn agenda om zo blanco mogelijk een afspraak aan te gaan. Maar nu wilde ik  wat extra voorbereiding aan geven in huis en in mezelf. Eigenlijk vond ik het wel heel spannend. Dus uit voorzorg ging de pot met witte salie aan en door het hele huis. Ik zette de hele boel in het licht en in de liefde. Altijd voor een consult vraag ik de lichtgidsen en engelen om me bij te staan en duidelijke boodschappen te geven waar mensen mee vooruit kunnen. Ik wilde graag wat extra hulp deze dag, dus wilde ik mijn gids Michel even spreken. Terwijl ik naar hem vroeg, hoorde ik mezelf niet om Michel, maar om Michael vragen. Michael? Is dat niet een aartsengel?  Ik besloot me niets af te vragen en zei dat als Michael er was ik openstond voor alles wat hij te bieden had.

Plots zag ik een enorme engel voor me staan. Ik voelde de warmte letterlijk en kreeg het bloedheet. Het zweet brak me uit en mijn hele lijf tintelde. Ik zag de gedaante van stralend wit licht groeien tot huizenhoog en zijn vleugels om ons huis heen slaan ter bescherming. Daarna vulde ons huis in no-time met nog meer licht dan ik er ooit zelf in heb kunnen brengen. En ik werd rustig. Mijn innerlijke onrust over wat me misschien te wachten stond verdween en maakte plaats voor vertrouwen.

Even later ging de bel. Aan de deur stonden de vrouw die ik had gesproken met haar tante en haar oom. De tante was een dame van rond de 60. Ze hoorde de stem sinds haar 27e. Bloednerveus was ze. En die gespannenheid ging maar moeizaam weg. Toch bleef ik ontzettend rustig en in vertrouwen. Het consult verliep goed en aan het einde wist ik dat de stem verdwenen was.

Diezelfde avond ging ik naar de vrouwengroep in Amersfoort waar ik eens per maand samenkom met een paar prachtige vrouwen en praat over dingen in spiritualiteit die in onze levens gebeuren. Deze avond ging over engelen. En dat wist ik niet van te voren. Dus nadat er een en ander over was verteld, deed ik mijn verhaal van die dag en vroeg ik of iemand wist waar Michael voor stond. We zochten het op. De precieze omschrijving die we vonden weet ik niet meer, maar hij stond voor bescherming tegen het kwaad, onthechting. Hij geeft verlichting en kracht. In de bijbel strijd hij tegen de duivel.

 Wat een gepaste engel bij wat er overdag thuis gebeurd was! Het voelde ineens nog echter, nog bijzonderder. En ik vond het heerlijk me even te verwonderen over deze mooie ervaring die ik had mogen hebben. Vooral omdat de dame die middag vertelde dat de stem haar de avond tevoren had gezegd: ik ga afscheid van je moeten nemen. Je gaat nu naar zoiets krachtigs toe, daar kan ik niet meer tegen vechten. Ik ga je verlaten.    En krachtig was het.

We gingen verder en sloten de avond met het trekken van een engelen kaart. Ik twijfel nooit als ik een orakelkaart trek. Ik word aangetrokken door een kaart en die neem ik. Nu twijfelde ik tussen twee kaarten die op elkaar lagen. En dan verstand en gevoel splitsen is heel moeilijk. Ik opende de eerste kaart en dat was Gabriel. Nieuwsgierig naar wat de andere kaart dan was opende ik die ook. geloof het of niet..Michael! Uit 44 orakelkaarten kwam hij nogmaals een bevestiging geven. En als boodschap droeg hij de tekst: Kristalheldere intenties. Gabriel heeft in dit deck als boodschap Creatief Schrijven.

Ik wens dat de engelen me vaker zo duidelijk bijstaan in mijn leven en in het pad dat ik ingeslagen ben om andere mensen te helpen met mijn praktijk Spiritueel Bewust. Dat het die dinsdag in November geen toeval was dat Michael me deze boodschappen geeft staat voor mij als een paal boven water. Ik mag er zijn. Ik mag er zijn om mensen mooie ervaringen te geven en de deur naar een rijker gelukkiger leven te laten zien. Ik, samen met alle krachten om ons heen.

Londen, dag 2: from Beatles to Green Day

Na zo'n geweldige eerste dag, is de volgende ochtend niet het eerste dat je denkt dat die dag overtroffen zal worden. Little did I know.

Juri zei dat we tot vier uur konden doen wat we wilden en dat dan de eerste verrassing van die dag zou zijn. NOG meer verrassingen!
Ik had de dag ervoor in de Times gelezen over de foto expositie 'Beatles to Bowie, swinging 60's" in the National Portrait Gallery. Aangezien het was gaan regenen, leek me dat een leuke besteding van de ochtend. En het was leuk. Niet alleen omdat de sixties altijd erg tot mijn verbeelding spreken, maar ook omdat de kleuren van die tijd en zelfs veel mode van die tijd nu weer gedragen wordt. Kijk hier naar wat foto's uit de expositie: Beatles to Bowie.

Daarna hebben we ons nog even op Regent Street gewaagd waar we de winkel Habitat vonden. Die zat toch vroeger ook op de Kalverstraat in Amsterdam? Whatever happened to Habitat in Nederland?

Vervolgens terug richting hotel waar Juri zijn pak aantrok. Meestal betekent dat bruiloft of begrafenis, dus ik was erg benieuwd wat er nu op het programma stond. Ook ik moest me netjes kleden. We zouden naar het Sheraton Park Lane hotel gaan voor High Tea! Poepiesjiek thee drinken (na wederom een glas champagne) met finger sandwich, scones en heerlijke zoete banketdingetjes. Het was onwijs leuk. Ik heb Juri scones leren eten. De vrouw die harp speelde werd in no time een spelletje "raad de plaat" voor ons. Hoewel wij het 'Herken de Harp" doopten.

Weer terug naar het hotel. En weer omkleden. 3 outfits in 1 dag! Deze keer mocht ik rock en roll, want hij had kaartjes voor het laatste UK concert van de tour van Green Day in de Webley Arena!

Get the flash player here: http://www.adobe.com/flashplayer

Wat een wereldconcert. Twee en een half uur aan 1 stuk door show, muziek, geweldig geluid, super publiek. De hele atmosfeer was in 1 woord ROCK! The cherry on the pie van wat toch al een weekend om nooit te vergeten was. Het beste kado dat ik ooit gekregen heb van de liefste man van de hele wereld. Mijn Juri kicks ass!

Londen, dag 1, deel 2

Na Portobello gingen we terug naar het hotel om ons op te frissen en om te kleden. Om half zeven moesten we weer weg zei Juri. En er zou champagne zijn. Dus ik dacht aan een heerlijk eetentje. Maar nee, hij zei dat er eerst iets anders op het programma stond.

Ik snapte er niks van en ik had honger, dus van binnen baalde ik een beetje dat ik nog laaaaaaang niet ging eten. Ja, mijn binnenste kan overdrijven. Oh en we gingen lopen. Het zou een kwartiertje lopen zijn.

Dus, het hotel uit, rechtsaf en dan de brug over. Nog steeds geen idee wat we zouden gaan doen!  Plots zie ik rechts de London Eye opduiken en roep: ik weet het! Met champagne in het reuzenrad!  Juri begint te glimmen, ik begin te glimmen en omdat we dachten te laat te komen begonnen we ook nog maar te rennen.

Get the flash player here: http://www.adobe.com/flashplayer

Daarna nam Juri me mee uit eten naar een heerlijk Jazz restaurant. Dat was een geweldige afsluiter van een heerlijke eerste dag Prinesje in Londen.

Londen, dag 1, deel 1

Dit is het beste verjaardagskado EVER!  Juri heeft me 3 weken lang enthousiast gemaakt met een weekend weg. Ik wist wel wanneer, maar ik had geen idee waarheen! En man wat is dat leuk.

Eenmaal op Schiphol zei hij dat we om 10:40 zouden vliegen. Dus met zicht op een scherm met vluchtinfo versnelde ik mijn pas. 10: 40...10:40...ah daar...  Singapore? Nee, te ver.  LONDEN!?  Jaaaa! Ik heb een vreugde sprongetje gemaakt op het vliegveld. Oh wat vind ik dat een heerlijke plek op de wereld om nog eens te bezoeken!

Na een superkorte vlucht (korter dan met de trein naar mijn familie in Brabant) kwamen we aan op Heathrow. En aldaar had Juri een chauffeur geregeld! Hoe luxe wil je het hebben. Richard de chauffeur bracht ons naar trafalger Square waar we in een prachtig hotel sliepen op deze TOP locatie. We waren vroeg en de kamer was nog niet klaar. Mar Juri zei dat we pas om half zeven weer van het hotel weg hoefden, dus wat ik wilde gaan doen. Daar hoefde ik slechts een nano-seconde over na te denken. Portobello Market in Notting Hill natuurlijk!  Dus hop, de London Tube in.

Er is daar zoveel moois te zien en te koop. Hier is een overzicht van mijn Portobello Market foto's

Get the flash player here: http://www.adobe.com/flashplayer

Warmhoudertje

Afgelopen weekend was het dan zover. Het verrassingsweekend dat Juri had georganiseerd. Tot op het laatst bleef het spannend wat de bestemming zou zijn, maar het werd Londen!

Woensdag avond ga ik de eerste foto's door de bewerker halen en dan volgen de Londen verhalen. Ik ben als een prinses behandeld en verwend. Ik was er ook snel aan GEwend, maar dat gevoel verdween vanochtend met de wekker en wakker worden in mijn eigen bed.

Kortom, morgen avond laat de eerste reportage!

Verjaardagsfeestje deel 2

Eindelijk was de vlieger in de lucht. Maar omdat er echt niet veel wind stond, gebeurde er dit.

Vlieger Hup, het Gooimeer in. Ashley riep gelijk: Nou moeten we een nieuwe kopen. Maar gelukkig zit er een draadje aan een vlieger en was hij zo op de kant. En toen...toen kwam het grotere geschut.

Eerst nog vastgehouden door alleen Juri, bijgestaan en mentaal gesteund door Jamy (die boos begon te worden dat er maar geen vlieger in de lucht bleef).

Omdat deze vlieger formaat parachute was, kwam Chris te hulp. Roelie was nog steeds vastbesloten dit ding zonder wind de lucht in te krijgen.

Dus, pa en ma erij. En Jamy gaat de stand van zaken nog maar eens polsen.

Ferry schiet te hulp ... NOT!

En Ashley...die blijft gewoon zand naar de zee dragen.

Mijn vader gelooft ondertussen heilig dat het helpt om de vlieger in de lucht te houden. Wie weet..als we dan allemaal hard blazen..

Prulletje Ashley ziet het vanaf een afstandje allemaal aan, maar de vlieger is nooit de lucht in gegaan. Wat er dan wel is gelukt? ... wordt vervolgd...

Verjaardagsfeestje deel 1

Vandaag kwam de familie vanuit Roosendaal 'best een beetje ver' aangereden naar Huizen. Jamy had zijn vlieger en zijn laarzen meegenomen. Hij was er klaar voor; op naar het strandje van Huizen.

Het zonnetje scheen. Er was niet zoveel wind, maar de eerste vlieger werd uitgepakt.

En terwijl Ashley samen met Ome Chris een zandkasteel bouwt

Doet Ome Juri verwoede vliegerpogingen.

Er worden hulptroepen ingeschakeld:

Ondertussen begint Jamy zijn vliegergeduld een beetje op te raken. Dus die gaat kasteeltje slopen.

Maar dan!

Morgen het vliegervervolg, want er is meer! En foto's zeggen meer dan duizend woorden..